"Geprezen antioxidanten blijken juist gevaarlijker dan gedacht"
Gepubliceerd: Zondag 20 Juni 2010 12:46
Ooit aangeprezen als middel tegen kanker lijken antioxidanten
nu juist de daders te zijn.
Antioxidanten, stoffen die "gebroken" moleculen (de "vrije radicalen") onschadelijk maken, werden ooit beschouwd als middel tegen kanker. Die vrije radicalen zijn zeer reactief en konden ons DNA beschadigen en zo kanker veroorzaken, deze zouden daar een stokje voor steken.
Dat heilzame effect was echter vooral theorie; het is in de klinische praktijk nooit echt aangetoond. En alhoewel antioxidanten het in de reclame nog steeds goed doen, zijn de voedingsdeskundigen er al van teruggekomen. Terecht, zo blijkt.
Kweken van stamcellen:
Eduardo Marban en zijn team van het vermaarde Cedars-Sinai instituut voor hart- en vaatziekten in Californie ontdekten bij toeval dat een overdreven dosis antioxidanten juist kanker kan veroorzaken. Ze zochten methoden om te voorkomen dat er in kweken van stamcellen, waaruit hartweefsel wordt gemaakt, genetische afwijkingen ontstaan waardoor de kweek kankerweefsel wordt.
Nu leven normale hartcellen in zuurstofarme omgeving, maar onder die omstandigheden gaan veel stamcellen juist genetische afwijkingen vertonen. Om dat te voorkomen, dienden de onderzoekers een flinke dosis antioxidanten toe. Dat zou moeten helpen.
Voedingsmiddelen niet mijden
Maar het effect was exact tegenovergesteld. Steeds meer stamcellen werden kankercellen. Hoe dat komt is onbekend, maar Marban merkt op dat gewone doses van deze stoffen nauwelijks tot geen schadelijk effect hebben. Ook hoeven we voedingsmiddelen met veel antioxidanten zoals melk, sinaasappelen en pinda’s niet te mijden, ‘maar als je dagelijks meer dan tien keer de gewone dagelijkse hoeveelheid antioxidanten neemt, dan ben je je cellen wellicht aan het verzwakken zodat ze eerder kankercellen kunnen worden.
Het is een ontdekking, zonder dat op dit moment het mechanisme bekend is. Vergelijk het met de gedachte 'hard rijden zorgt ervoor dat je sneller thuis bent en er dan achter komen dat meer dan 80km/u in de bebouwde kom juist grote vertragingen oplevert. De realiteit blijkt dan complexer te zijn dan de theorie, moet men op zoek naar de ontbrekende mechanismen: een ongelukken model en politietoezichtstheorie.
Antioxidanten werken, maar niet tot in het oneindige. Net zoals harder rijden niet blijft leiden tot tijdswinst en steeds meer mensen in een cafe niet blijft leiden tot steeds meer gezelligheid.
Bron: De Pers
Artikel delen op sociale netwerken e-mail en meer...